کد خبر: 34247 A

خشایار اعتمادی می‌گوید از آنجایی که همه خوانندگان مرد هستند و ما صدای زن نداریم، همه شعرها و حرفها در صدد تخریب شخصیت زن بر آمده‌اند.

ایران آرت: خشایار اعتمادی، خواننده نسل اول موسیقی پاپ بعد از انقلاب در مورد فعالیت های موسیقی خود گفت: باید بگویم امروز موسیقی حرفه‌ای برای درآمدزایی نیست. سالی چند قطعه موسیقی می خوانم که یادم بماند چه خاطراتی در دوران جوانی و میانسالی داشته ام و اینکه چقدر خاطره ساخته و چقدر خاطره ایجاد کرده‌ام. در رابطه با وضعیت موسیقی باید بگویم موسیقی مورد علاقه و تمایل من، چه در بازار موسیقی، چه در نوع ساختار و محتوای کلام تمام شده و از میان رفته است. من آن چیزی را که به عنوان یک هنر دوست، دلم می خواهد بگیرم و بشنوم را نمی شنوم و یا حداقل باید بگویم بسیار کم می شنوم.

وی در گفتگو با برنا افزود: فضای فعالیت دیگر برای من وجود ندارد، به‌خاطر اینکه ذائقه جامعه با سلیقه موسیقیایی من عجین نیست و در نتیجه دلم نمی‌خواهد آن چیز را که دوست دارم تحمیل کنم و تحمیل را هم نمی‌پذیرم.

وی افزود: در حال حاضر موسیقی به دست تهیه کنندگان مدیریت می‌شود و متاسفانه مسئولین، تهیه کنندگان را به جای اینکه از لحاظ ذهنی ببرند به سمت سرمایه گذاری روی آثار خاص و خوش ساختار یک مقدار یا هدایت شده و یا از سوی سهل انگاری رها شده اند و غالبا موسیقی در دست تعداد خاصی از تهیه کنندگان است که پرورش خواننده های یک‌شبه به اعتبار فضای مجازی را در نظر دارند و تبلیغات زیاد موجب می شود که مردم به سمت این نوع موسیقی بروند که فقط برای تهیه کنندگان پول‌ساز و نام‌آور است که این تهیه‌کنندگان را در همه حوزه‌ها می بینید، در صداوسیما در استیج ها و در فضای مجازی حضور دارند و باید این را بگویم که کارهای خوبی نیز ساخته می‌شوند که متأسفانه نه دیده شده و نه شنیده می شوند.

اعتمادی با اشاره به اینکه مسائل دیگری هم از جمله به جا آوردن حق و حقوق نوازندگان و خوانندگان است گفت: حقوق هنرمندان از طرف تهیه کنندگان پرداخت نمی شود و فقط به این دلیل که به آنها جذابیت و شهرت داده می‌شود از پرداخت حق مسلم آنها خودداری می‌کنند و با بیان این عبارات که "همین که روی صحنه هستی برو خوش باش"، "همین که فالوورهای اینستاگرامت بالا برود برو خوش باش"، "همین که چند روزی یک بار روی استیج می روی برو خوش باش"، "همین که هیپ هیپ هورا برایت می کشند برو خوش باش" و همانطور که یک شبه یک موزیسین را سلبریتی کرده و سوار بر موج آنها شده  و بالا می روند، همین که به مقصود مالی خود رسیدند آنها را یک شبه رها می‌کنند. کما اینکه گروه‌ها و خواننده‌های بسیاری را داشتیم که الان از آنها هیچ خبری نیست و در میان همین شلوغی های فضای مجازی گم شده اند.

اعتمادی گفت: از دید من مثل خیلی از معضلات حل نشدنی در جامعه ما مثل ترافیک و یا چیز های دیگر برگرداندن  موسیقی به مسیر اصلی خود غیر ممکن و بسیار بسیار مشکل است.

خشایار اعتمادی در اعتراض به جایگاه زن در موسیقی امروز گفت: از آنجایی که همه خوانندگان مرد هستند و ما صدای زن نداریم همه شعرها و حرفها در صدد تخریب شخصیت زن بر آمده اند و با به کار بردن الفاظی نادرست مانند بی معرفت و نامرد و... و ایجاد تنش‌های رفتاری و القاء آن به شنونده ماهیت رفتارهای اجتماعی را زیر سوال برده اند.

خواننده آلبوم "داش آکل" گفت: چگونه در جامعه ای که زن را حتی در ادبیات موسیقیایی تا این سطح پایین می‌آورد و به مقام زن توهین می کند می‌توان کار کرد؟ اصلا کرامت یک جامعه به حضور زن در جامعه است. وقتی در یک جامعه بزرگ تمام محتوای موسیقیایی محدود می شود به عبارتهایی سخیف مانند "برو گم شو بیرون" و ... من دیگر رغبتی به کار کردن در این بستر ندارم و بسیار هم خوشحال هستم که اعتبارم را از حرمت خودم و موسیقی خوب می گیرم. 

موسیقی پاپ خشایار اعتمادی خواننده پاپ
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین