کد خبر: 34118 A

نویسنده پرفروش فرانسوی در مصاحبه اخیرش با روزنامه فرانسوی لوپاریزین، درباره رمان جدید خود و ارتباطش با خوانندگان آثارش صحبت کرده است.

ایران آرت: گیوم موسو، امروزه یکی از مهم‌ترین نویسندگان فرانسوی است که آثارش همواره با استقبال خوبی در جامعه فرانسوی و بین‌المللی روبه‌رو بوده و چندین سال است هر رمانی که از او منتشر می‌شود در صدر آثار پرفروش فرانسه قرار می‌گیرد. به گزارش ایبنا به نقل از لوپاریزین ، هفته گذشته شانزدهمین رمان او با عنوان "زندگی رازآمیز نویسندگان" از سوی انتشارات کالمن‌لوی در پاریس منتشر شد و به همین مناسبت روزنامه فرانسوی لوپاریزین گفت‌و‌گویی مختصری را با او ترتیب داه که نویسنده فرانسوی در این مصاحبه درباره موضوعات مختلف صحبت کرده است.

شانزدهمین رمان شما هفته گذشته منتشر شد. نوشتنش آسان بود؟

این‌طور نیست که یک نویسنده 10 رمان نوشته باشد و یازدهمین رمانش را آسان و بی‌دردسر بنویسد. نوشتن رمان مانند دستور پخت تارت سیب نیست که هر بار در پخت آن ورزیده‌تر شوی. داشتن تجربه حیاتی و مهم است اما تجربه‌ای برای پیدا کردن ایده‌ها و جرقه نوشتن وجود ندارد. برای اینکه رمانی به موفقیت برسد باید در لحظه درست زندگی نوشته شود تا نویسنده بتواند آن را درست و به منصفانه‌ترین شیوه ممکن روایت کند و درباره من تنها وسواس و دلمشغولی‌ام نوشتن رمانی بوده که دوست داشته‌ام به عنوان خواننده آن را بخوانم.

در رمان جدیدتان قهرمان داستان جایی می‌گوید که رمان عاطفه و احساس است و نه اندیشه و نیروی عقلانی. آیا می‌توان این سخن را پاسخی برای آنان که ادبیات عامیانه را به سخره می‌گیرند در نظر گرفت؟

جاروجنجال‌هایی که درباره ویژگی‌های یک نویسنده واقعی وجود دارد چندان برای من جالب و خوشایند نیستند. من رمان‌های عامه‌پسند می‌نویسم و به آن افتخار می‌کنم. در سن 15 سالگی که لذت نوشتن را کشف کردم یاد هم گرفتم که خودم را از زحمت و بار نگاه دیگران آزاد و رها کنم. مادرم همیشه به من می‌گفت که فرهنگ سلاحی برای موفقیت بوده اما باید پیش از احساس لذت و سرور باقی بماند. همانطور که قهرمان این رمان می‌‌گوید که رمان عاطفه و احساس است و این همان ادبیاتی است که من دوست دارم و برای پاسخ به سوال شما رمان "زندگی رازآمیز نویسندگان" به هیچ روی نمی‌تواند مانیفستی برای نویسندگان عامیانه‌نویس باشد و قبل از همه چیز یک تریلر روانشناسانه و صمیمانه است.

 آیا تابه حال تنهایی یک نویسنده را تجربه کرده‌اید؟

بله تنهایی چیزی است که مستقیما به آفرینش مرتبط و متکی است که گاهی خیلی دشوار می‌شود. اما باید مراقب بود که این تنهایی باعث نشود از دیگران و زندگی واقعی دور بمانیم.من خودم را ملزم می‌کنم که طبق برنامه مشخص بنویسم و هرگز هم در خانه نمی‌نویسم. خانه جایی است که باید به امور زندگی خانوادگی پرداخت. در دفتر کارم می‌نویسم و همیشه جاهایی برای صرفا نوشتن در نظر می‌گیرم.

اولین خواننده آثار شما چه کسی است؟

 همسر و ناشرم. آن‌ها فصل‌های کتاب را  به تدریج می‌خوانند و نظراتشان اغلب همسو است.

دیدار با خوانندگان آثارتان برای شما مهم است؟

به نظرم مهم و ضروری است. زیرا آن‌جا روابط حقیقی شکل می‌گیرد. از من (نویسنده) حرف نمی‌زنیم؛ بلکه از شخصیت‌ها، داستان‌ها و ادبیات حرف می‌زنیم و این جذاب و هیجان‌انگیز است. برخی اظهار تاسف می‌کنند به عنوان مثال که من در رمان‌های اخیرم کمتر به امور خارق‌العاده پرداخته‌ام.

 و پاسخ شما؟

اتفاقا ایده‌های بسیاری در این زمینه دارم و قصد دارم در آینده داستان‌هایی بر این مبنا بنویسم.

پروژه‌های دیگری در دست دارید؟

می‌خواهم یک نمایشنامه بنویسم و حالا در حال نوشتن نمایشنامه اقتباسی از یکی از رمان‌هایم با عنوان "دختر کاغذی" هستم که طرح اولیه آن را نوشته‌ام اما هنوز رضایت‌بخش نیست.

نویسنده نویسنده مشهور نویسنده معروف گیوم موسو
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین