کد خبر: 5292 A

پرویز پرستویی نوشت: اگرچه به خیالت زندگی ناچیزم در دست تو بود، ولی همین خیال واهی پرده‌ای بود بر چشمانت...

ایران آرت: پرویز پرستویی در روزنامه امروزِ آرمان امروز نوشت: یک روز گرم، شاخه‌ای مغرورانه و با تمام قدرت خودش را تکاند و به‌دنبال آن، برگ‌های ضعیف و کم‌طاقت جدا شدند و آرام روی زمین افتادند. شاخه چندین بار این کار را ددمنشانه و با غرور خاصی تکرار کرد تا اینکه تمام برگ‌ها جدا شدند و شاخه از کارش بسیار لذت می‌برد. برگی سبز و درشت و زیبا به انتهای شاخه محکم چسبیده بود و همچنان در مقابل افتادن مقاومت می‌کرد. باغبان تبر به دست، داخل باغ در حال گشت‌وگذار بود و به هر شاخه خشکی که می‌رسید، آن را از بیخ جدا می‌کرد و با خود می‌برد. وقتی باغبان چشمش به آن شاخه افتاد با دیدن تنها برگ آن، از قطع‌کردنش صرف‌نظر کرد. بعد از رفتن باغبان، مشاجره بین شاخه و برگ بالا گرفت و بالاخره دوباره شاخه، مغرورانه و با تمام قدرت چندین و چند بار خوش را تکاند تا اینکه به ناچار برگ با تمام مقاومتی که داشت از شاخه جدا شد و بر زمین افتاد. باغبان در راه بازگشت، وقتی چشمش به آن شاخه افتاد، بی‌درنگ آن را از بیخ قطع کرد. شاخه بدون آنکه مجال اعتراض داشته باشد روی زمین افتاد. ناگهان صدای برگ جوان را شنید که می‌گفت: «اگرچه به خیالت زندگی ناچیزم در دست تو بود، ولی همین خیال واهی پرده‌ای بود بر چشمان واقع‌نگرت که فراموش کنی نشانه حیاتت من بودم».

 

پرویز پرستویی
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین