کد خبر: 37600 A

گالری‌گردی این هفته ایران آرت به نمایشگاه‌های گالری اعتماد، فرمانفرما و سایه ختم شد.

ایران آرت: نمایشگاه نقاشی شاهین نوروزی با عنوان «فضای سبز» در گالری اعتماد، نمایشگاه نقاشی مرضیه جعفری ریزی با عنوان «نخجیرگاه» در گالری فرمانفرما، نمایشگاه نقاشی و ویدئو آرت، سیمین کرامتی با عنوان «سپوکو/ لبه ابر» در گالری اعتماد و نمایشگاه عکس­‌های امیر جمشیدی با عنوان «پرتره­‌های سنگی» در گالری سایه، سوژه‌­های این هفته ایران آرت هستند.

 

در هم آمیختگی فضایی پر تلاطم

شاهین نوروزی مجموعه جدیدش را با عنوان «فضای سبز» در گالری اعتماد به نمایش در آورده است. نمایشگاه آثار او دو بخش است؛ بخشی که متعلق به نقاشی­‌های او در ابعاد بزرگ است و بخشی که مربوط به کولاژ­ها و چیدمان­‌هایی محفوظ شده در فضایی شیشه­‌ای است. آثار نوروزی بر خلاف عنوانش که بسیار مصالحه‌جویانه در نظر گرفته شده است آثاری متناقض را به نمایش می­‌گذارد همچنان که در بیانیه نمایشگاهش به این پارادوکس میان دنیای مطلوب و دنیای واقعی می­‌پردازد؛ «دوست دارم نقاشی­‌هایی زیبا، صمیمی، دلچسب و شادی آفرین بکشم، نقاشی­‌هایی از فضاهای سبز، یار دلربا و جهانی آسوده، با این وجود سرخوردن اشکال به ورطه­‌های دیگر باعث فرسایشی جانکاه است. فرسایشی بین سعی من در ورز دادن و انتظام آنها و میل تصاویر به آزادی و سیال بودن، گاهی فکر می­‌کنم فضا، موقعیت، زمان، تاریخ، کلمات و حتی حافظه­‌ام نیز در این میل با تصاویر همدست می­‌شوند و مرا در تلاطمی ابدی بین امر زیبا و موقعیت موجود رها می­‌کنند.»

نمایشگاه شاهین نوروزی در گالری اعتماد

طبیعت از نگاه نوروزی تاش­‌هایی سبز رنگ با خطوطی محکم و محدودکننده بر زمینۀ اثر است، انتظار اینکه در آثار او طبیعت را نزدیک به امر واقع ببینیم، انتظاری بی­‌معناست. او طبیعت را سطحی سبز رنگ می­‌بیند و بیننده را در آشفتگی و در هم آمیختگی فضایی پرتلاطم تنها رها می­‌کند تا شاید بتواند خود را غرق شده در این ابعاد بزرگ رها کند و بیرون بکشد؛ اما عنصری مشخص و واضح در تمام این آثار به چشم می­‌خورد؛ عنصری مثل پریز برق، شاید تنها راه رهایی همین عنصر مشخص باشد یا خودش شروعی دوباره برای پرسه زدن در طبیعت نوروزی.

اما در بخش دیگر همین آشفتگی، نزاع و درگیری ذهن هنرمند را می­‌توان در چیدمان­‌های او دید؛ این آثار که در ابعاد مختلف طراحی شده­‌ا‌ند در جعبه­‌هایی شیشه­‌ای شبیه به ویترینی برای نمایش نوعی درگیری و بی­‌نظمی قرار گرفته­‌اند. این آثار ترکیبی از موادی همچون، کاغذ، فلز، تلق و غیره هستند که در کل صورتی دفرمه شده و تغییر شکل یافته از انسان را نشان می­‌دهند. انسان­‌هایی که خواهان جهان مطلوب و آرمانی هستند اما گیر افتاده و محصور شده در جهان واقع هستند.

نمایشگاه آثار شاهین نوروزی با عنوان «فضای سبز» تا 15 مرداد در گالری اعتماد ادامه دارد. گالری اعتماد در میدان هفت‌تیر، مفتح جنوبی، بن­‌بست شیرودی، شمارۀ 25 قرار دارد.

 

بخش‌­هایی از تاریخ

نمایشگاه آثار مرضیه جعفری‌ریزی با عنوان «نخجیرگاه» در گالری فرمانفرما برپاست. این نمایشگاه آثار نقاشی جعفری را با رویکردی تاریخی به نمایش می­‌گذارد. هنرمند حکایت­‌ها و عناوینی را از دل تاریخ بیرون کشیده و عناصر قصه را بر روی بوم دوباره به تصویر کشیده و احیا کرده است. او در این آثار ترکیبات، موقعیت­‌ها و چهره­‌هایی را از تاریخ به ویژه نقاشی­‌های گذشتۀ ایران همچون صحنه­‌های نبرد در شاهنامه­‌ها را از میان تصاویر استخراج کرده و آنها را با طرح ذهنی خود در آمیخته و پس­‌زمینۀ آثارش را ساخته است.

مرضیه جعفری‌ریزی در آثارش بعد از زمینه و در پیش­‌زمینه از حضور انسان­‌هایی استفاده کرده که اغلب انسان­‌های معاصر در زمان حاضر هستند. او با پیروی از نظریه چرخشی تاریخ هگل به سیری از گذشته به امروز می­‌رسد و این سیر به صورت چرخشی ادامه می­‌یابد و تکرار می­‌شود.

اما آنچه که در این آثار مورد توجه است یک حضور فعالانۀ زنان به عنوان سوژه اثر است که با توجه به این­که خالق اثر یک زن است خیلی دور از ذهن نیست و دو صحنه­‌های جنگ و درگیری بر سر بقا و حفظ قدرت و ماندن است. امری که تاریخ جوامع بر پایه آن شکل گرفته است. در کارزار بقا و هستی یافتن از قضا زنان معاصر و امروزی بیشتر فعال و کنش‌گر هستند و این مسئله در آثار جعفری‌ریزی مورد توجه است. عناوین آثار او همچون فرزندان جنگ، صحنه شکار، سکوت، عشق و غیره که اغلب از مجموعه­‌ای با عنوان «فرسایش دوران» هستند خود واضح این موضوع هستند.

نمایشگاه مرضیه جعفری در گالری فرمانفرما

تعدادی از آثار جعفری با سطحی مثل بشقاب کولاژ شده است و بخشی از اثر توسط این حجم برجسته شده است. این بشقاب که به اثر اضافه شده با نقوشی که بر آن ترسیم شده است بخشی از اثر است. به نظر می­‌رسد این بشقاب ظرف تاریخ در دوره­‌های مختلف است که بخشی از کل تاریخ جهان است و از آن جدایی‌ناپذیر است.

نمایشگاه آثار مرضیه جعفری‌ریزی با عنوان «نخجیرگاه» تا 28 تیر در گالری فرمانفرما ادامه دارد. گالری فرمانفرما در خیابان کریم‌خان، خیابان خردمند شمالی، کوچه اعرابی دوم قرار دارد.

 

مرگ خودخواسته

کنش‌گری زنان به عنوان سوژه اثر در آثار دیگری همچون مجموعه جدید سیمین کرامتی با عنوان «سپوکو» ادامه دارد. کرامتی در این مجموعه به شکلی نمادین به مرگی خودخواسته در فرهنگ ژاپنی اشاره می­‌کند: «سپوکو به مرگ خودخواسته‌ ژاپنی گفته می‌شود که به سبب دریدن شکم موجب می‌شود. این شیوه مرگ در اصل متعلق به سامورایی‌‌ها بوده که بعدها به وسیله  ‌افراد دیگر و به خاطر حفظ حرمت شخصی و یا خانوادگی اجرا می‌شده. در این مجموعه که من آن را به طور سمبولیک سپوکو نامیده‌­‌ام، به نوعی سعی در جسمیت بخشیدن به جدال‌های هر روزه‌ فردی و اجتماعی داشته‌ام. ...»

او در این مجموعه در نقاشی­‌هایی در ابعاد متوسط و بزرگ زنانی را به تصویر کشیده که با این نوع از دست دادن خود، مواجه هستند. کرامتی برای آنها بال­‌هایی همچون بال فرشته در نظر گرفته است و معتقد است که آنها نبردی سنگین را پشت سر گذاشته­‌اند و این بال­‌ها حاصل غرور و شجاعت آنها است.

نمایشگاه سیمین اکرامی در گالری اعتماد

سیمین کرامتی که بیشتر با ویدئو­ آرت­هایش شناخته شده است در بخش دیگر این مجموعه سه ویدئو را به نمایش گذاشته؛ او در این بخش که با عنوان «لبۀ ابر» نامیده شده است از نبودنی می­‌گوید که ناخواسته است: «... به آنی‌ همه چیز سبک شد، آسمان به کف پاهایم چسبید و زمین همچون نقطه­‌ایی در میانِ حروفِ روی کاغذ گم شد. نمی‌‌دانم آسمان بود که فرو افتاد یا من بودم که فرو نیفتادم. همه چیز به سیاهى رفت تا اینکه از قدم­‌هایی که به موازاتِ نگاهم به من نزدیک‌تر می‌‌شدند فهمیدم که تمام شد، اما من هنوز نمرده بودم، هنوز سنگینی‌ جمجمه‌ام را حس می‌کردم. الان دیگر نمی‌‌توانم بلندی را از پستی تشخیص بدهم. از این لبه‌ تار و پود گسیخته‌ ابری که نگاه می‌کنم، همه چیز در یک سطح است، بالاترین‌ها وپایین‌ترین‌ها در یک امتداد به هم می‌‌چسبند.

انگار کن تو وارونه‌ایی و ابرها به زیرِ پای تو. از اینجا از لبه این ابرِ متغیر همینجور است. ما قطره قطره به بالا می‌‌ریزیم، به زمین، و آسمان از پایینِ قدمهای‌مان ما را نگاه می‌‌دارد. اینجا همه‌چیز در لکه‌های سیاه و سفید خلاصه می‌‌شود. خاکستری‌ها را هم حتی می‌توان در دسته‌های سیاه و سفید گنجاند. بستگی به حال و هوای ابر دارد. ...»

او در بخش از آثار علاوه بر ویدئو­هایی که در مرز هستی و نیستی قدم می­‌زدند، تصاویری پرینت شده از جستجوهای اینترنتی را با مضامینی چون هستی، اقلام هستی یافتن و ادامه حیات بر روی دیوار نصب کرده است. علائمی حیات بخش چون چیستی آب، هوا، باران و انواع غذاها ... .

نمایشگاه آثار سیمین کرامتی با عنوان «سپوکو» تا 15 مرداد در گالری اعتماد برپاست. گالری اعتماد در میدان هفت‌تیر، مفتح جنوبی، بن­‌بست شیرودی، شمارۀ 25 قرار دارد.

آرامستان منقوش

عکاسی از آرامستان­‌های مختلف به­ ویژه آرامستان­‌هایی متعلق به اقلیت­‌های مذهبی، همیشه مورد توجه عکاسان ایرانی بوده است و اغلب عکاسان مجموعه­‌ای با این موضوع در میان مجموعه­‌های‌شان دارند. آیین و مراسم تدفین در مذاهب مختلف، متفاوت و جذاب است. این آیین اگرچه در ادیان مختلف مشابهت­‌هایی دارد اما ویژگی­‌های خاص خود را هم دارد.

امیر جمشیدی در مجموعه­‌ای با عنوان «پرتره­‌های سنگی» که در گالری سایه به نمایش درآورده است به نمایش عکس­‌هایی از یکی از قبرستان­‌های اصفهان پرداخته است؛ « کمتر از بیست حجار زبده ارمنی که بیش از سیصد سال گذشته در منطقه فریدن اصفهان می­‌زیسته­‌اند سنگ­‌های قبور تمامی روستا­های ارمنی‌نشین مسیحی را تراش داده و هویت مردگان را به سنگ­‌ها بخشیده­‌اند . طبق رسمی دیرینه ارامنه اغلب علاوه بر نوشتار، تصاویری نیز بر روی سنگ­‌های قبور حک می­کرده­‌اند که حاکی از مشاغل افراد و یا موقعیت اجتماعی آنهاست. 

نمایشگاه عکس­‌ های امیر جمشیدی با عنوان «پرتره­‌ های سنگی» در گالری سایه

پیکره­‌های منقوش بر روی سنگ­‌ها سعی در نمایان ساختن هویتی را دارند که متوفی خواهان کسب آن هویت خاص در طول دوره زندگی خود بوده‌اند و بازماندگان به‌واسطه این نقوش گاهی مصر به بخشش آن به در گذشته‌شان، هستند. ...»

جمشیدی به ثبت و نمایش آثاری از هنرمندان حجار پرداخته که سعی در جاودانه کردن مردگان داشته­‌اند. تمام تلاش انسان در طول تاریخ ماندن، بقا یافتن و جاودانه ماندن است.  چنانچه تمام اسطوره­‌ها در متون کهن ادبی به دنبال یافتن راهی برای جاودانگی بودند. این حکاکی­‌ها بر سر قبور مردگان در نقطه­‌ای از ایران برای باقی ماندن حتی اثری از آنها در این دنیای زندگان هستند. در این پرتره­‌های سنگی، مردگان به شکلی ساده در لباس مخصوص خود و به همراه ابزار و وسایل حرفه­‌شان را حکاکی کرده­‌اند. با کمی دقت در این پرتره­‌های سنگی، می­‌توان به خودآموخته بودن حکاکان این سنگ­‌ها پی برد. این نقوش از تناسباتی ساده و ابتدایی برخوردارند همچون نقوش حک شده بر غارها در ابتدای تاریخ شکل­‌گیری هنر. این آثار شاید نه به دلایل زیبایی‌شناسانه و به رخ کشیدن مهارت و زبردستی استادکاران بلکه تنها و تنها به واسطه به­‌جا آوردن امور مرسوم و بقا بخشیدن به درگذشتگان در این دنیا صورت پذیرفته است. 

نمایشگاه آثار امیر جمشیدی با عنوان «پرتره­‌های سنگی» تا 19 تیر در گالری سایه ادامه دارد. گالری سایه در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچه سیزدهم، شمارۀ 21 قرار دارد.

گالری اعتماد
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین