کد خبر: 34220 A

سارا ساسانی: در گالری‌گردی این هفته ایران آرت به نمایشگاه‌های گالری‌های فرمانفرما، طراحان آزاد، سایه و ثالث سر زده‌ایم.

ایران آرت: نمایشگاه نقاشی­‌های ساناهین باباجانیانس با عنوان «توازی یا تلاقی؟» در گالری فرمانفرما، نمایشگاه گروهی مجسمه با عنوان «در ستایش خاک» در گالری طراحان آزاد، نمایشگاه نقاشی­‌های زینب پوراسکندریان با عنوان «آن-جایِ دیگر» در گالری سایه و نمایشگاه گروهی با عنوان «از کجا به کجا» در گالری ثالث از سوژه­‌های این گالری‌گردی این هفته ایران آرت هستند.

 

نقش برجسته­‌هایی از یک هویت

ساناهین باباجانیانس هنرمند جوان ایرانی است که مجموعه­‌ای از نقاشی- نقش برجسته با عنوان «توازی یا تلاقی؟» را در گالری فرمانفرما به نمایش گذاشته است. او مجموعه خود را با یک پرسش آغاز می­‌کند، او در بخشی از بیانیۀ اثرش آورده است: «من یک ارمنی- ایرانی هستم یا یک ایرانی- ارمنی؟ شاید هم ارمنیِ ایرانی و یا بالعکس ... این مسئله برای من همیشه درگیر کننده بوده، دوگانگی هویت که می­­‌تواند گیج‌کننده و گاه به شدت بازدارنده باشد. ...»

او در مجموعۀ توازی یا تلاقی فرم­‌هایی ساخته است متشکل از نقاشی و نقش برجسته، او اشکال هندسی را با الهام از نمادهای تزیینی به کار رفته در بناهای معماری و لباس­‌های سنتی ایران و ارمنستان جست­‌وجو می­‌کند و سعی می­‌کند با این تلاقی و در هم آمیختگی کمی به پاسخ سؤالش نزدیک شود.

نمایشگاه نقاشی ساناهین باباجانیان در گالری فرمانفرما

باباجانیانس در فرم کلی اثرش که اغلب شبیه تابوت و صلیب است از فرهنگ و آیین مسیحیت بهره برده و در طراحی و اجرای نقش برجسته­‌های اثرش از اشکال هندسی هنر اسلامی الهام گرفته است. او با تلفیق این دو فرهنگ و همزمانی رنگ آبی واحد، به نظر می­‌رسد هویتی دوباره به آنها بخشیده است.

او با به کارگیری چوب، مقوا و ترکیب مواد به ساخته­‌های جدیدی رسیده است که هویتی تازه یافته­‌اند. باباجانیانس در آثارش بناها و عمارت­‌هایی را غالباً با رنگ درخشان زرد و طلایی نقاشی کرده است که تشخیص نوع معماری اثر کمی سخت شده است شاید او در پایان این مجموعه به پاسخی دست یافته است که همه ادیان، مذاهب و  تمدن­‌ها ریشه در یک امر واحد دارند و آن نوع بشر است.

نمایشگاه آثار ساناهین باباجانیانس تا 30 فروردین در گالری فرمانفرما ادامه دارد. گالری فرمانفرما در میدان هفت تیر، خیابان کریم‌خان، خیابان خردمند شمالی، کوچه اعرابی 2 قرار دارد.

 

خودآموخته­‌های خالق

در تاریخ هنر همیشه نامی از هنرمندانی آورده شده است که مکتب ندیده و خودآموخته هستند. این امر شاید خلاف اعتقاد آن گروه از جامعه­‌شناسان باشد که معتقدند استعداد ذاتی نیست بلکه اکتسابی است، اما در گالری طراحان آزاد در نمایشگاهی با عنوان «در ستایش خاک» با هنرمندانی از ایران مواجه می­‌شویم که برای خلق آنچه که اثر آنها می­‌دانیم حتی ساعتی تحت آموزش قرار نگرفته­‌اند.

عبدالعلی قاعد کوزه­کنان، سارا محمدی و صدیقه نجیبی هنرمندان نمایشگاه مجسمه­‌های «در ستایش خاک» هستند. لاله صبوری به عنوان کیوریتور این مجموعه دست به شناساندن و معرفی افرادی زده است که در نقطه­‌ای از ایران با ذهنی بکر و نوآورانه با خاک به ساخت احجامی بسیار شگفت­‌انگیز و نوآورانه می­‌پردازند.

نمایشگاه گروهی

عبدالعلی قاعد کوزه­کنان متولد 1317 در روستای کوزه­‌کُنان آذربایجان است. او دوران کودکی­‌اش را در کارگاه کوزه­‌گری عمویش کار می­‌کرد. او با ساخت سوتک­‌هایی به سبک خود کارش را آغاز کرد. اما به تدریج شروع به ساخت حیواناتی گلی کرد از آنچه که در طبیعت اطراف می­‌دید. این مجسمه­‌های گلی حیوانات نسبتاً بزرگ هستند.

سارا محمدی نیز در روستایی در نزدیکی بوکان به دنیا آمده است. او ساخت سفال را از مادر همسرش یاد گرفت و خاک جهت ساخت مجسمه­‌هایش را از کوه­‌های کردستان می­‌آورد. آثار او بخش­‌های پنهانی از فرهنگ کردستان هستند. محمدی به ساخت حیواناتی با اشکال متفاوت و ترکیبی می­‌پردازد او عقابی با چهارپا و یا حیوانی با سر انسان می­‌سازد.

صدیقه نجیبی نیز در سال 1334 در شهر خوی به دنیا آمده است. او برای ساخت مجسمه­‌هایش نه از کسی آموخته و نه در اطراف خود دست ساخته­‌هایی از این دست دیده. طبیعت و چندگانگی صورت آدم­‌ها، موضوع آثار او هستند. او در ساختن مجسمه به دنبال یافتن معناست.

نجیبی در آثارش صورت­‌هایی را مجسم می­‌کند که نمونۀ آن را در طبیعت دیده نمی­‌شود، صورت­‌هایی چند وجهی، صورت­‌هایی که در آن یکی از اجزا چند بار تکرار شده است. در این صورت­‌های عجیب و شگفت­‌انگیز درون انسان­‌هایی ظاهر می­‌شود که در زندگی قادر به دیدن آن نیستیم.

نمایشگاه گروهی مجسمه با عنوان «در ستایش خاک» تا 27 فروردین در گالری طراحان آزاد ادامه دارد. گالری طراحان آزاد در میدان فاطمی، میدان گلها، میدان سلماس، شمارۀ 5 قرار دارد.

 

اشیایی نا دَر جا

زینب پوراسکندریان در نمایشگاه جدیدش با عنوان «آن-جایِ دیگر» به اشیایی پرداخته است که در جای خود قرار ندارند و هویتی جدید یافته­‌اند. نقاشی­‌های پوراسکندریان در ابعاد کوچک ارائه شده و در گالری سایه به نمایش درآمده­‌اند. در این آثار مخاطب با دسته­‌ای از اشیاء مواجه می­2شود که هیچ­‌یک در جای تعریف شده و قراردادی خود، قرار ندارند.

او از شهری که در آن ساکن است می­‌گوید، شهری کوچک که ضوابط کلان شهرها را ندارد و در آن می­‌توان هر چیزی را در هر جایی یافت و با کاربری جدیدی از آنها آشنا شد. البته پیش از این آنچه که مخاطب دریافت می­‌کند نوعی آشفتگی در عین نظم نهادینه شده در فرم اثر است. مخاطب اشیایی را می­‌بیند که در نقطه­‌ای نه چندان مشخص از یک شهر و یا یک ساختمان قرار گرفته­‌اند به بیان بهتر رها شده­‌اند. این اشیاء در شکلی از بی­‌توجهی به حال خود گذاشته شده­‌اند و کاربری آنها در واقع کارایی و استفادۀ آنها از ایشان گرفته شده است و هیچ چیز ناگوارتر از این نمی­‌تواند باشد که عنصری بی‌دلیل در گوشه­‌ای رها شده باشد و احساس بیهودگی بر او غالب شود.

نمایشگاه نقاشی زینب پوراسکندریان در گالری سایه

اسکندریان با تغییر جایگاه این اشیاء و انتقال آنها از یک فضای خصوصی (اندرونی) به فضای عمومی (بیرونی) تلاش کرده که هویتی جدید به این اشیاء بدهد اما به نظر می­‌رسد موفق نبوده چرا که دو رخداد در رابطه با این اشیاء پدید آمده؛ یک اینکه به نظر می­‌رسد این اشیاء بدون استفاده در گوشه­‌ای از شهر رها شده­‌اند و دو اینکه این اشیاء در هر جایی از شهر همان کاربری را دارند که پیش از این در جای قبلیِ مخصوص خود را داشته­‌اند. مثلاً یک آینه در هر جایی از دنیا باشد همان کاربری انعکاس تصویر روبرو را خواهد داشت و یا یک ظرف بزرگ غذا بر روی یک اجاق گاز نیز همان عمل طبخ یا گرم کردن را انجام خواهد داد.

نمایشگاه آثار زینب پوراسکندریان با عنوان «آن-جایِ دیگر» تا 21 فروردین در گالری سایه ادامه دارد. گالری سایه در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، خیابان سیزدهم، شمارۀ 21 قرار دارد.­

 

فرایند تولید

گالری ثالث در نمایشگاه جدیدش دست به نمایش آثاری زده است که بخشی از فرایند تولید اثر هستند. «از کجا به کجا» مجموعه­‌ای است که در آن به نمایش مرحلۀ پیش از تولید و اجرای اثر پرداخته است. مرحله­‌ای که در آن هنرمند به بسط ایدۀ اولیه می­‌پردازد و اتودهایی می­‌زند تا برای اجرای نهایی اثرش به نتیجه برسد.

سروش میلانی­‌زاده کیوریتور این نمایشگاه در بخشی از بیانیۀ این مجموعه در توضیح این مرحله آورده است: «Study یا به معنای واژگانی­‌اش "مطالعه"، فرایند فکری و عملی پیش از تولید یک اثر یا مجموعۀ هنری را شامل می­‌شود. فرایندی که در آن انرژی­‌ها متمرکز می­‌شود. حس­‌ها، باورها و ایده­‌ها شکل می­‌گیرد و هنرمند آرام آرام آمادۀ زایش می­‌شود. در واقع هر اتفاقی پیش از تولید اثر هنری را می­‌توان در غالب Study مطالعه کرد. تحقیقات، مطالعات، پژوهش­‌ها، نوشته­‌ها، طرح­‌ها، اتودها و حتی چیزهایی که هنرمند از آن الهام گرفته است ... و این موضوع به مدیا یا رسانۀ خاصی محدود نمی­‌شود. ...»

داود امدادیان، منیر فرمانفرمائیان، علی دهباشی، حسین ماهر، فرزانه حسینی، ناصر فرهودی، سروش میلانی­‌زاده، محسن فولادپور، مرتضی ممیز، کامبیز صبری، بهرام شیردل، پریدخت مشک­‌زاد و مصطفی دشتی از هنرمندان این مجموعه هستند.

نمایشگاه گروهی از کجا به کجا در گالری ثالث

در این مجموعه مخاطب علاوه بر مواجهه با لحظه­‌های خلوت هنرمند در آستانۀ خلق اثر با بخش­‌های از یادداشت­های هنرمند در مواقع خلوت شخصی خویش و گفت‌وگوهای درونی و نهایی او آشنا می­‌شود. در این نمایشگاه کمتر با خود اثر مواجه می­‌شویم بلکه با مرحله­‌ای پیش از اجرای آثار برخورد می­‌کنیم.

« از کجا به کجا» بر خلاف دیگر نمایشگاه­‌ها مخاطب را با بخشی از ذهن و تراوشات ذهنی هنرمند آشنا می­‌کند که کمتر قابل نمایاندن و ارائه است. مرحله­‌ای که هنرمند ترجیح می­‌دهد آن را با کسی به اشتراک نگذارد و توسط دیگران کشف نشود.

در این مجموعه بیشتر یادداشت­‌های شخصی و ترسیم­‌ها و تمرین­‌های پیش از اجرای اثر به چشم می­‌خورد. مرحله­‌ای که اساس اندیشۀ هنرمند زایش‌گر است.

نمایشگاه گروهی « از کجا به کجا» تا 28 فروردین در گالری ثالث ادامه دارد. گالری ثالث در خیابان کریم‌خان، زیر پل کریم‌خان، مابین خیابان ایرانشهر و ماهشهر قرار دارد.

گالری ثالث گالری طراحان آزاد گالری فرمانفرما گالری سایه
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین