کد خبر: 33106 A

سارا ساسانی: در گالری‌گردی این هفته ایران آرت به نمایشگاه‌های گالری سایه، اُ، ایرانشهر و ثالث سرزده‌ایم.

ایران آرت: نمایشگاه نقاشی‌­های مهدی زیرکی با عنوان «افق­‌های ایستاده» در گالری سایه، نمایشگاه عکس­‌های محمد رضایی کلانتری با عنوان «دریای مازندران» در گالری اُ، نمایشگاه نقاشی­‌های ژاله طالب­‌پور با عنوان « کشتار بی­گناهان» در گالری ایرانشهر و نمایشگاه نقاشی­‌های امید شایان با عنوان «کمدی الهی به روایت امید شایان" در گالری ثالث سوژه­‌های این هفته گالری گردی ایران آرت هستند.

 

قوانین بازتعریفی بشر

مهدی زیرکی در نمایشگاه جدیدش آثاری را با عنوان «افق­‌های ایستاده» در گالری سایه به نمایش درآورده است. او در این نمایشگاه همانطور که از عنوان آن بر می­‌آید به تضاد می­‌پردازد، تضاد میان اجزاء طبیعت. از نظر او این تضاد به دست بشر ایجاد شده است.

زیرکی در افق­‌های ایستاده جای هر چیزی را تغییر داده است، از نظر هر چیزی می­‌تواند در جای چیز دیگری قرار بگیرد و اگر دنیا امروز به این شکل است دلیل آن قوانین و قوائدی است که انسان وضع کرده است. او خود را برتر و اشرف مخلوقات می­‌داند. زیرکی همین امر را زیر سؤال برده است؛ چرا انسان خود را در طبیعت برتر، فرمانروا و حکمران دانسته است؟

در این آثار مکان و ساحت اشیاء دچار تغییر شده است، ما ماهی­‌هایی را می­‌بینیم که در میان جنگل و لابه­‌لای درختان حرکت می­‌کنند. یا مورچه­‌هایی که شورش کرده‌اند و خرچنگی که ماسک ضد شیمیایی زده است. طبیعت نقاشی­‌های مهدی زیرکی عاری از انسان است و حیواناتی در آن نقش بازی می­‌کنند که گویی جای انسان را گرفته­‌اند.

او علاوه بر انتقاد به رفتار سلطه­‌جویانه انسان در طبیعت و جهان هستی به آشوب، جنگ، نزاع و همچنین رخوت حاکم بر زمین نیز اشاره کرده است. قرن بیست و یکم قرن نزاع و درگیری در سیاست­‌های خارجی کشورها بوده که گاه تبدیل به یک جنگ واقعی همراه با کشتار شده است و گاه به جنگی سرد همراه با تحریم و قحطی شده است.

نمایشگاه نقاشی‌­ مهدی زیرکی با عنوان «افق ­‌های ایستاده» در گالری سایه

موجودات و عناصر طبیعت در نقاشی­‌های زیرکی از این آشوب ناشی از تصمیم­‌گیری­‌های بشر در امان نبوده و خود را به نوعی گرفتار در این وضعیت نابه­‌سامان یافته‌اند.

نقاشی­‌های زیرکی در ابعاد بزرگ با رنگ­‌های متنوع و متکثر پرداخته شده است و او در این آثار به شکلی متفاوت به جهان هستی و به­ ویژه ارتباط انسان با حیوانات و دیگر موجودات نگاه کرده است.

نمایشگاه آثار مهدی زیرکی تا 15 اسفند در گالری سایه ادامه دارد. گالری سایه در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچه سیزدهم، شماره 21 قرار دارد.

 

نگاتیوهای بازیافتی

گاهی یافتن اشیایی به طور ناگهانی و غیرمنتظره بسیار جذاب و لذت‌بخش است چه برسد که این شی بازیافته قدیمی و بخشی از خاطرات و تاریخ یک پدیده، منطقه و آدم­‌های اطراف ما باشد. محمد رضایی کلانتری در سال 95 به شکلی اتفاقی در محله­‌ای قدیمی در مرکز شهر ساری در کنار خانه­‌ای متروکه فیلم­‌های نگاتیوی را پیدا می­‌کند و تصمیم می­‌گیرد این فیلم­‌ها را در مجموعه­‌ای تحت عنوان «دریای مازندران» بازنمایی کند و در گالری اُ به نمایش در بیاورد.

این عکس­‌ها که اغلب با دوربین­‌های لوبیتل یا رولیفلکس دو لنز انعکاسی عکاسی شده­‌اند متعلق به خانواده­‌ای هشت نفره شامل شش دختر به همراه پدر و مادرشان است که در نقارچی محله، از محله­‌های شهر ساری زندگی می­‌کردند. این عکس­‌ها در سه سال آخر دهه 1350 توسط این خانواده از زندگی روزمره­‌شان ثبت شده­‌اند.

عکس­‌های به نمایش درآمده نشان از تخریب و آسیب‌دیدگی نگاتیوها بر اثر رطوبت ناشی از محیط دارد. زمانی­‌که امولاسیون در معرض رطوبت قرار گرفته و خیس می­‌شود، حالتی چسبنده به خود می­‌گیرد. رطوبت در وضعیتی که محیط استریل نباشد سبب رشد باکتری می­‌شود. در چنین حالتی، ژلاتین سطح فیلم از نوار فیلم جدا می­‌شود. علاوه بر این وجه فیزیکی فیلم­‌ها و تغییرات و تحولات ناشی از آن، این نمایشگاه یک وجه تاریخی نیز به همراه دارد و آن بازنمایی یک مقطعی از تاریخ در دهه 50 ایران که زندگی روزمره خانواده­‌ای در طبقه متوسط اجتماعی را به تصویر می­‌کشد. خانواده­‌ای که در اوقات فراغت خویش به عکاسی می­‌پردازند و علاوه بر آن موقعیت­‌های مختلفی از زندگی خود را در مقاطع مختلف به تصویر می­‌کشند.

نمایشگاه عکس­‌ محمد رضایی کلانتری با عنوان «دریای مازندران» در گالری اُ

نمایش آلبوم خانوادگی یک خانواده هشت نفره می­‌تواند بسیار جالب و مورد توجه باشد به­ ویژه در جایی­‌که مطمئن هستیم این خانواده در زمان ثبت این لحظات هرگز به این فکر نمی­‌کردند که روزی ممکن است تصاویر روزمره زندگی‌شان در معرض نمایش عمومی قرار بگیرد و ممکن است شخصی پس از یافتن فیلم­‌های نگاتیو عکس­‌های خانوادگی‌شان با علاقه­‌مندی بسیار آنها را بازیابی و در نهایت بازنمایی کند.

نمایشگاه آثار محمد رضایی کلانتری تا 21 اسفند در گالری اُ بر پاست. این گالری در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، خیابان خدری (شاهین)، شماره 18 واقع شده است.

 

جنگ جنگ

«کشتار بی­گناهان مضمونی است در هنر مسیحی، برگرفته از عهد جدید، که هنرمندان بسیاری آن را به تصویر کشیده­‌اند. اثر حاضر بر پایه دو نقاشی با همین مضمون، یکی اثر پیتر پل روبنس و دیگری اثر والریو کاستلو خلق شده است. این دو اثر نمایانگر صحنه­‌ای تاریخی و واقعیتی عریان­‌اند و از یکی از وجوه انسانی ما پرده بر می‌دارند. این داستان به کرات با عناوین گوناگون در دوره­‌های مختلف تاریخی روایت شده و حکایت از وضعیتی جاری دارد که پیوسته تکثیر و بازتولید می­‌شود. آنچه خواهید دید منعکس‌کننده این وضعیت تکرار شونده تاریخی است ...»

متن حاضر بخشی از بیانیه اثر ژاله طالب­‌لو با عنوان «کشتار بی­گناهان» در گالری ایرانشهر است. طالب­لو با رویکردی انتقادی به شرایط موجود در جهان به ویژه کشورهای جهان سومی پرداخته است. او با اقتباسی از آثار دو نقاش اروپایی به انتقاد از جنگ و خونریزی و کشتار بی­گناهان پرداخته است.

نمایشگاه نقاشی­‌ ژاله طالب ­‌پور با عنوان « کشتار بی­گناهان» در گالری ایرانشهر

طالب­‌لو با ارائه اثری در ابعاد بزرگ و در 8 قطعه، اثری واحد و جامع را ساخته است. در کل فضای گالری تنها همین اثر بزرگ چند بخشی اما پیوسته را شاهد هستیم. در کنار این اثر بر روی دیوار متنی طولانی دیده می­‌شود که در پی هم می­‌آیند. در این متن تکه­‌هایی از تاریخ کشتار در جهان در دوره­‌های مختلف آمده است. از حمله مغولان به ایران در قرن هفتم هجری تا کشتار مردم میانمار در 2012، او در مجموع این اثر به کشتار همگانی مردم بی­‌دفاع پرداخته است و از اتفاقات ناگواری می­‌گوید که هر روز در حال تکرار و تکرار است اما متحیر است از سکوت انسان­‌ها در برابر این همه ناملایمتی.

ژاله طالب­‌لو به مسئله­‌ای اشاره کرده است که در این چند سال اخیر دغدغه بسیاری از هنرمندان در سطح جهان بوده است. این نگاه انتقادی دو سویه دارد؛ یک انتقاد به کسانی که مسبب این کشتار و تهاجم هستند و جان مردم را می­‌گیرند و دو انتقاد به مردمی که اقدام به کشتار نکرده­‌اند اما در برابر آن سکوت کرده­‌اند. ما سال­‌هاست که سکوت اختیار کرده­‌ایم و بر هر آن­چه که بر سر ما می­‌آید لب بسته­‌ایم و دم نمی­‌زنیم. این­که چرا ما اعتراضی نمی­‌کنیم شاید بر اثر این امر تکرار شونده است و هر آنچه که تکرار شود امری عادی می­‌شود و موجب عادت است. ما به دیدن کشتار بی­گناهان عادت کرده­‌ایم، ما به شنیدن اخبار ناگوار کشتار همگانی خود کرده­‌ایم و منتظر هستیم که یک روز به سراغ ما بیایند.

نمایشگاه آثار ژاله طالب­‌لو تا 21 اسفند در گالری ایرانشهر ادامه دارد. گالری ایرانشهر در خیابان عضدی (آبان جنوبی)، خیابان سپند، شماره 69 واقع شده است.

 

ایمان به مرگ

مرگ و نیستی این روزها موضوع اثر بسیاری از هنرمندان ایرانی شده است. امید شایان نیز در مجموعه اخیرش به مرگ پرداخته است اما از منظری متفاوت، او به امید پرداخته است، امید به مرگ.

«کمدی الهی» نام مجموعه شایان در گالری ثالث است. او در این مجموعه سعی کرده است به مرگ و جهان پس از مرگ به شکلی دیگر پرداخته است. مرگ از نظر او مفرّی است برای نجات از جهان مادی رخوت­‌انگیز. شایان با ترسیم کردن چهره­‌های افرادی معروف و تأثیرگذار در فرهنگ و هنر کشور مانند سهراب سپهری، علی حاتمی، عباس کیارستمی و ... آنها را قدیس نامیده و برای آنها مرگی ملکوتی و امیدبخش متصور شده است.

نمایشگاه نقاشی­‌ امید شایان با عنوان «کمدی الهی به روایت امید شایان

شایان همچنین جهان پس از مرگ را ترسیم کرده است او دروازه دوزخ و چند نمونه از بهشت را به تصویر کشیده است. او تلاش کرده است به دنیای پس از مرگ بپردازد و در بخشی از بیانیه اثرش آورده است: «آنچه مرا آرام می­‌کند ایمان به مرگ است، چراکه زندگی بدون مرگ هویتی ندارد همچون نور و تاریکی. این به معنای ایمان و امید به زندگی نیز هست ، ایمان سرزمینی است ناشناخته اما آشنا که همواره مرا مجذوب می­‌کند. ...»

امید شایان در بخشی از نمایشگاهش ویدئویی را ارائه کرده است، این ویدئو بخشی از حضور انسان را در فضایی مقدس نشان می­‌دهد که در آن پیام آزادی و نوید جهانی بهتر مشهود است.

نمایشگاه آثار امید شایان تا 22 اسفند در گالری ثالث ادامه دارد. گالری ثالث در خیابان کریم‌خان، بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر قرار دارد.

گالری ثالث گالری ایرانشهر گالری اُ سارا ساسانی گالری سایه
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین