کد خبر: 32829 A

سارا ساسانی: در گالری‌گردی این هفته ایران آرت به نمایشگاه‌های گالری‌های دنا، سایه، آریانا و هدایت سرزده‌ایم.

ایران آرت: نمایشگاه طرح­‌های گرافیکی یوریک کریم‌مسیحی با عنوان «من این دو حرف نوشتم» در گالری دنا، نمایشگاه نقاشی­‌های علی رحیمی با عنوان «زن- تناقض» در گالری سایه، نمایشگاه نقاشی­‌های آذرخش فراهانی با عنوان «دیوارنگاره» در گالری آریانا و نمایشگاه مجسمه­‌های بهداد لاهوتی با عنوان «دستگاه» در گالری هدایت سوژه­‌های این هفته گالری گردی ایران آرت هستند.

 

درک مفهومی خط

یوریک کریم‌مسیحی از آن دست هنرمندان معاصر است که نمی­‌توان آثار و تولیدات او را در یک گونه و رسانه خلاصه کرد او در سال­‌های حیات هنری­‌اش برای ابژه کردن سوژه ذهنش از ابزار و مدیوم­‌های مختلفی استفاده کرده است. کریم مسیحی در دهه 70 به عنوان طراح گرافیک، در دهه هشتاد نویسنده حوزه عکاسی و سپس داستان‌نویسی و در اوایل دهه نود به عنوان منتقد فعالیت می­‌کند. او همچنین در اواسط دهه نود به عنوان عکاس با سابقه­‌ای شروع به نمایش و ارائه آثارش کرد.

او در نمایشگاه جدیدش با عنوان «من این دو حرف نوشتم» به نمایش آثارش در زمینه طراحی گرافیگ دست زده است. آثار او در ابعاد متوسط و بدون رنگ ارائه شده­‌اند. یوریک کریم مسیحی به نمایش درک خویش از تایپوگرافی فارسی می­‌پردازد و حروف فارسی را بر روی سطوح یکدست سیاه یا سفید ترسیم کرده است. او غالباً به تحریر اشعار معاصر ادبیات ایران من جمله اشعار فروغ فرخ­زاد، نیما یوشیج و دیگر معاصران پرداخته است.

«گوشواری به دو گوشم می­‌آویزم از دو گیلاس سرخ همزاد- فروغ فرخزاد»، «تو را من چشم در راهم،  شباهنگام ، در آن دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگانند، در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام، گرم یادآوری یا نه، من از یادت نمی‌کاهم، تو را من چشم در راهم - نیما».

نمایشگاه آثار یوریک کریم‌مسیحی گالری دنا

کریم مسیحی در بخشی از آثارش به ایده سفید روی سفید پرداخته است، ایده­‌ای که پیش از این در آثار نقاشان سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی می­‌توان دید و همچنین در آثار نقاشان پیشکسوت ایرانی همچون غلامحسین نامی، بهزاد گلپایگانی، ه. ا. سایه و ... .

یوریک در مورد این ایده گفته است: «ایده سفید روی سفید مال حدود 20 سال قبل است، 22 سال قبل، وقتی که در یک دفتر تبلیغاتی برای یک مؤسسه کشاورزی سربرگی طراحی کردم و پایین صفحه ساقه­‌های گندم پراکندم. در هم‌فکری با همکارانم بنا گذاشتیم که گندم­‌ها را سفید چاپ کنیم، سفید گچی، سفید روی سفید که کردیم. خیلی هم خوب از کار درآمد. باید نمونه­‌ای از آن را لای کارهای قدیمی داشته باشم. ایده سفید روی سفید از آن سال و آن سربرگ همراه من بود که کاری باهاش بکنم تا رسید به امسال و چند تا از کارهای همین نمایشگاه. ...»

آثار کریم مسیحی به طراحی خط پرداخته است و پیوند میان ادبیات و خطاطی را یادآوری می­‌کند، پیوندی که بخش عمده­‌ای از هنر اصیل و پرقدمت ایران را تشکیل داده است.

نمایشگاه آثار یوریک کریم مسیحی با عنوان «من این دو حرف نوشتم» در گالری دنا تا 13 اسفند ادامه دارد. گالری دنا در خیابان قرنی، کوچه سوسن، شماره 4 واقع شده است.

 

زنان سرزمین او

در این ده سال اخیر هنرمندان افغانستانی تبار انگشت‌شماری در ایران هستند که مشغول به فعالیت و خلق اثر هستند این هنرمندان که غالباً در عرصه سینما و هنرهای تجسمی ظهور و بروز کرده­‌اند بیشتر افرادی هستند که تبار افغانستانی دارند اما در ایران زاده و رشد یافته­‌اند. آنها امروز در ایران و دیگر کشور زبان مردمان سرزمین‌شان شده­‌اند و به بازنمایی و طرح مصائب آنها در زندگی می­‌پردازند.

علی رحیمی نقاش معاصر هنرمندی افغانستانی‌تبار است که در نمایشگاه جدیدش با عنوان «زن-تناقض» به زنان جامعه­‌ای پرداخته است که برای نساء کشورش جامه­‌ای از سنت و محدودیت دوخته است. افغانستان هم دچار تناقض است و به ویژه این تناقض دامن زنان‌‌اش را گرفته است. رحیمی در آثارش زنان را در جامه‌‌هایی برگرفته از فرهنگ افغانستان به تصویر می­‌کشد و آنها را در لفافه و در پستوهایی پیچ در پیچ می­‌بیند. زنانی که در عین حضور داشتن به اموری محدود می‌شوند که خواسته جایگاه اجتماعی آنها نیست.

نمایشگاه نقاشی علی رحیمی در گالری سایه

رحیمی این زنان را خوب می‌­شناسد و برای تشریح موقعیت نامشخص زیست اجتماعی آنها در وطن خویش، به ترسیم زنان در فضایی نامشخص و بدون موقعیت مکانی ترسیم کرده است و این زنان را با جریانات تحدید کننده جامعه سنتی پیوند داده است.

نمایشگاه آثار علی رحیمی با عنوان «زن- تناقض» تا 8 اسفند در گالری سایه ادامه دارد. گالری سایه در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچه سیزدهم، شماره 21 قرار دارد.

 

به حرکت درآوردن تصاویر دو بعدی

«دیوارنگاره» عنوان نمایشگاه جدید آذرخش فراهانی در گالری آریانا است. فراهانی این­ بار به همراه پانیذ رفیعی­‌مهر نقاشی­‌هایش را متحرک کرده است و بخش­‌هایی از عناصر نقاشی­‌هایش توسط پانیذ، انیمیت شده و به حرکت درآمده است.

نقاشی­‌های آذرخش همیشه سرشار از عناصر بصری متعدد، متفاوت و متکثر بوده است به گونه­‌ای که می­‌توان گفت هیچ بخشی از کادر را بدونِ یا خالی از عنصری تصویری باقی نمی­‌گذارد. او همیشه از ناخودآگاهش استفاده می­‌کند و ذهنش را همچون کودکی آزاد و رها در دنیای تخیلات به پرواز در می­‌آورد.

فراهانی در این مجموعه به تصویر کردن پرسوناژهایی می­‌پردازد که گویی از تاریخ هنر بیرون آورده است. مردانی که پوشش آنها و آرایش صورت‌شان ذهن مخاطب را به تصاویری از مصر باستان نزدیک می­‌کند و همچنین زنانی که می­‌توان عقبه آنها را در مینیاتورهای ایرانی جستجو کرد. او با به کار بستن عناصر قدیمی و اغلب ایرانی به نقاشی دنیایی از مردمان جهان سوم پرداخته است که در زندگی مدرنِ شهری بی­‌هویت شده­‌اند و دست به تظاهر زده­‌اند. مردان بی­‌سیاست، زنان به ظاهر لاکچری، جماعت کور دنباله­‌رو، عاشق ریاکار، فرمانده دروغگو و ... . این عناصر در دنیایی در زیر دریا زندگی می­‌کنند در شهری غرق شده و شناور در بی­‌اصالتی.

نمایشگاه نقاشی ­‌های آذرخش فراهانی با عنوان «دیوارنگاره» در گالری آریانا

در کنار آثار نقاشی آذرخش فراهانی تصاویری متحرک همراه با موسیقی در ابعاد بزرگ دیده می­‌شود. این تصاویر در ابعاد بزرگ بر روی دیواری عریض به نمایش در می‌آید. پانیذ رفیعی‌مهر انیماتور جوان با توجه به محتوا و درونمایه آثار فراهانی عناصری را از نقاشی­‌های او استخراج کرده و آنها را در دنیایی جدید به حرکت درآورده است. شاید بتوان گفت این شیوه ارائه برای اولین بار در ایران رخ داده است اما پیش از این در غرب شاهد تبادل تصویری میان نقاش و انیماتور بوده­‌ایم.

نمایشگاه آثار آذرخش فراهانی و پانیذ رفیعی­‌مهر با عنوان «دیوار نگاره» تا 7 اسفند در گالری آریانا ادامه دارد. گالری آریانا در خیابان الهیه، خیابان فیاضی، شماره 9 قرار دارد.

 

انسان شکنجه‌­گر

انسان­‌ها امروزه دچار آگاهی کاذب می­‌شوند، آگاهی ناشی از زیاد دیدن و زیاد دانستن. او آنقدر از جنگ می­‌بیند و می­‌شنود که دیگر جنگ و کشتار برای او امری عادی می­‌شود. بهداد لاهوتی در نمایشگاه آثار حجمی­‌اش در گالری هدایت از همین نوع آگاهی صحبت می­‌کند: «انسان امروزین ناب­‌ترین و بی­‌نظیرترین تجربه را نسبت به اجدادش دارد؛ یعنی نگریستن به فجایعی که کیلومترها با او فاصله دارد. امروز دیگر صدای جنگ­‌ها از لابه‌لای صفحات کتاب­‌های تاریخ با جلدهای طلاکوب شده به گوش نمی­‌رسند، بلکه آوردگاه دو لشگر، اتاق‌نشیمن ما است. انسان نظاره­‌گر در واکنش به تصاویر ویرانه­‌های شهرها که پهبادها گرفته­‌اند، یا غمگین می­‌شود، یا عصبانی، یا حتی ممکن است تأیید کند. ...»

بهداد لاهوتی در نمایشگاه آثار جدیدش با عنوان «دستگاه» به نمایش آثاری پرداخته که در گام اول به لحاظ فرم می­‌توان آنها را به دو بخش تقسیم کرد، آثاری که عناصری از طبیعت را در ابعاد بزرگ ساخته است و در بخش دیگر عناصری از بدن انسان به­ ویژه پاها را به نمایش گذاشته است. او در بیانیه اثرش از جنگ و شکنجه صحبت می­‌کند اما در آثارش نمودی از جنگ نمی­‌توان یافت، بدن انسان می­‌تواند دلیلی بر شکنجه باشد اما عناصر طبیعت همچون گل و برگ و غیره، نه. احتمال می‌رود او مجموعه­‌ای از آثارش را در دوره­‌های مختلف به نمایش گذاشته باشد و این در صورتی‌ست که سال خلق آثار 97 ذکر شده. به هر شکل بخش دوم آثار یعنی پاها و بدن انسان در کل نمایشگاه بیشتر مورد توجه است و از لحاظ فرم و صورت مورد بحث و بررسی است.

نمایشگاه مجسمه­‌ های بهداد لاهوتی با عنوان «دستگاه» در گالری هدایت

یکی از آثار پاهای بزرگی است که تداعی کننده چکمه­‌های نادر شاه اثر ابوالحسن صدیقی است و ردیفی از پاها که به تعدد در صفی ایستاده­‌اند که نشانه­‌ای از لشگر آماده برای جنگ و ستیز است، رژه­‌ای از خشم و تهاجم و تصرف. و همچنین دو اثر که شبیه به هستند اما با دو جنس متفاوت قالب­‌گیری شده­‌اند، فیگوری از انسان با بدنی کشیده شده و ممکن است بر اثر شکنجه و درد ناشی از آن این­گونه از هم تنیده و گسیخته شده است؛ «چیزی تغییر نکرده، جسم درد پذیر است، باید بخورد نفس بکشد بخوابد، پوست نازکی دارد و زیر آن خون، تعداد زیادی دندان و ناخن دارد، استخوان­‌هایش شکستنی و مفصل­‌ها جداشدنی­‌ست، همه اینها را هنگام شکنجه در نظر می­‌گیرند.»

نمایشگاه آثار بهداد لاهوتی با عنوان «دستگاه» تا 17 اسفند در گالری هدایت ادامه دارد. گالری هدایت در خیابان نجات‌اللهی (ویلا)، کوچه ششم، شماره 15 قرار دارد.

 

گالری آریانا بهداد لاهوتی گالری دنا گالری سایه یوریک کریم مسیحی گالری هدایت
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین