کد خبر: 28958 A

سارا ساسانی: در گالری‌گردی این هفته ایران آرت به گالری‌های شیرین، فرمانفرما و اُ سر زده‌ایم.

ایران آرت: نمایشگاه نقاشی و طراحی غلامحسین سهرابی با عنوان «در طبیعت» در گالری شیرین دو، نمایشگاه نقاشی جواد علیمحمدی اردکانی با عنوان «مهاجرت» در گالری فرمانفرما، نمایشگاه نقاشی و چیدمان سپیده سحر با عنوان «باغ سوخته» در گالری شیرین یک و نمایشگاه طراحی­‌های اشکان صانعی با عنوان «باد هر جا بخواهد می­‌وزد» در گالری اُ سوژه‌های این هفته گالری‌گردی ایران آرت هستند.

 

شیوه کلاسیک

غلامحسین سهرابی نقاش معاصر ایران، سال­‌هاست در زمینه نقاشی به شیوه کلاسیک فعالیت و تدریس کرده است. او تألیفاتی در زمینه نقاشی و طراحی به روش آکادمیک و کلاسیک در کارنامه خود دارد.

نمایشگاه اخیر او با عنوان «در طبیعت» اغلب مجموعه آثار او را با موضوع طبیعت بکر به نمایش می­‌گذارد. سهرابی معتقد است طبیعت را در سه سطح می­‌توان رصد کرد؛ جماد، نبات و انسان. جهان نقاش نیز از این سه­‌گانه بی­‌نصیب نیست به­ ویژه هنگامی که طراحانه مشق می­‌کند؛ طبیعت بی­‌جان، طبیعت گیاهان، طبیعت انسان. این هستی­‌شناسیِ نقاشانه که هنوز هم در نظام آموزشی کلاسیک طراحی و نقاشی حضور دارد، معرف جهان­‌های موازی نقاشانه است؛ نقاش پس از طبیعتِ اشیاء به گیاهان می­‌‌پردازد و فضاهای وسیع را تجربه می­‌کند و این همه مقدم‌ه­ای است تا طبیعتِ انسان را بهتر و آزادانه­‌تر درک کند. از این رو مطالعۀ نظام نباتیِ طبیعت با فضاهای بی­‌کرانه­‌اش، به عنوان یک پاساژ میان طبیعت بی­‌جان و طبیعت انسان همیشه محل تأمل است.

سهرابی در این نمایشگاه به ترسیم طبیعت نباتی پرداخته است و این ساحت از طبیعت را مرز میان طبیعت بی­‌جان و طبیعت انسانی می­‌داند، ساحتی میانی که هر دو ساحت طبیعت بی­‌جان و طبیت انسانی از آن بهره می­‌برند و بخشی از موجودیت و حیات خود را مدیون همین ساحت میانی طبیعی هستند.

Sohrabi (6)

او تصاویری کاملا واقع‌گرایانه را ترسیم می­‌کند و به طبیعت با نگاهی بی‌واسطه و مستقیم می­‌نگرد و آن را به تصویر می­‌کشد. نقاشی­‌های او تصاویری واقعی از طبیعت بدون هیچ دخل و تصرفی و تکنیک خاصی با تکنیک رنگ و روغن پرداخت شده است. طبیعت او بدون حضور انسان تصویر شده­‌اند جز دو اثر که پشت صحنه­‌ای از حضور نقاشان در طبیعت و ترسیم آن بر روی بوم توسط قلمو و رنگ است.

غلامحسین سهرابی علاوه بر آثار نقاشی­‌اش با موضوع طبیعت در دو بخش دیگر نمایشگاه به نمایش آثاری متفاوت پرداخته است. او بر روی یکی از دیوارهای نمایشگاه طراحی­‌هایش را به توالی زمان و در دوره­‌های مختلف به نمایش گذاشته است. آثاری که عقبۀ هنرمند را و زمینه­‌های فعالیت او را نمایش می­‌دهند. علاوه بر این بخش در قسمتی دیگر از نمایشگاه آثار حجمی او به نمایش درآمده که متشکل از پنج مجسمه با قالبی واحد اما با پرداخت­‌های متفاوت هستند.

نمایشگاه آثار غلامحسین سهرابی با عنوان «در طبیعت» تا 14 آذر در گالری شیرین برپاست. گالری شیرین در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچۀ سیزدهم، شمارۀ 5 واقع شده است.

 

پرتره‌­های پاسپورتی

مفهوم مهاجرت برای هنرمند خاورمیانه­‌ای امری آشنا و نزدیک است. در اطراف ما به­ ویژه در چند سال اخیر افراد بسیاری به مهاجرت اقدام کرده­ و تصمیم به ادامۀ حیات در کشوری دیگر گرفته­‌اند. برای جواد علیمحمدی اردکانی نیز مهاجرت به عنوان سوژه­‌ای در ذهنش بوده و او این اندیشه را از طریق تولید مجموعه­‌ای با همین عنوان تبدیل به ابژه کرده و در گالری فرمانفرما به نمایش گذاشته است.

علیمحمدی در این مجموعه به نقاشی پرتره­‌هایی پرداخته که تأثیر گرفته از شمایل­‌های رنسانسی است. این آثار پرتره­‌های مهاجرانی را نشان می­‌دهد که به واسطۀ تکنیک و شیوۀ پرداختن به آن به نقاشی­‌های قدیسان دوران رنسانس شباهت دارد. در بخشی از یادداشت نمایشگاه که توسط دکتر سعید اسدی نوشته شده است، اینطور آمده؛ «... شمایل­‌های مهاجرانِ جواد علیمحمدی اردکانی از میان تمامی تصاویر ممکن از مهاجرت به تصویری بسته از اشخاص بسنده می­‌کند که مشابه­‌اش را می­‌شود در عکس پرسنلی چاپ شده در گذرنامه­‌ها یا عکس­‌های الصاق شده در برگه­‌های درخواست مهاجرت پیدا کرد ...»

این پرتره­‌های مخدوش شده، ذوب شده به بافتی نیمه­‌پیوسته از چهره­‌های نامعلوم افرادی تبدیل شده که در برهه­‌ای از زندگی دست به مهاجرت زده­‌اند. این پرتره­‌های یکدست، بدون تحرک و خیره به روبرو همچون پرتره­‌های به جا مانده از عکس­‌های پرسنلی می­‌ماند که برای پاسپورت و فرم­‌های درخواست مهاجرت گرفته می­‌شود.

Alimohamadi (1)

پرتره­‌های مهاجران همراه با حالتی برگرفته از چهره­‌های قدیسین آنها را به انسان­‌های مقدسی تبدیل کرده که در قرن­‌هایی دور برای رهایی از رخدادی ناخوشایند محل زیست خود را ترک کرده­‌اند و در گوشه­‌ای از جهان مخفی شده­ و در همان مخفیگاه منزوی در ژستی برگرفته از الوهیت و تقدس به حیات‌شان پایان داده­‌اند.

پرتره­‌های پاسپورتی علیمحمدی فاقد روح و جان هستند، چهرۀ آنها بر اثر فشار اصابت مهر خروج و ورود به مومی حکاکی شده تبدیل شده­‌اند و در همان وضعیت فکری و جسمی که مبدا را به قصد مقصد ترک گفته­‌اند مومیایی شده­‌اند و اندیشه­‌شان فریز شده است.

نمایشگاه آثار جواد علیمحمدی با عنوان «مهاجرت» تا 16 آذر در گالری فرمانفرما ادامه دارد. گالری فرمانفرما در خیابان کریم‌خان، خیابان خردمند شمالی، کوچه اعرابی 2 واقع شده است.

 

زیستِ سوخته

دغدغۀ محیط زیستی یکی از دغدغه­‌های رایج و رو به گسترش هنرمندان در دهۀ اخیر در ایران بوده است. ایران با مشکلات جدی محیط زیستی مواجه شده است که البته این بحران اساسی امروز ماحصل سال­‌ها بی­‌توجهی از سوی مردم و سازمان­‌های مربوطه است.

سپیده سحر در نمایشگاهش با عنوان «باغ سوخته» در گالری شیرین یک به طرح دغدغه­‌اش در باب محیط زیست می­‌پردازد. او در این نمایشگاه که ترکیبی از نقاشی و چیدمان است به آثاری حجمی و تصویری پرداخته و در کل نمایشگاه تلاش داشته که تکنیک و تنوع آثار را رعایت کند.

در ابتدای نمایشگاه مخاطب با اجسامی بر روی سطح زمین گالری مواجه می­‌شود؛ برگ­‌های خشک شدۀ کاج که بر روی زمین پراکنده شده، تراکمی از اجسام ناهموار را شکل می­‌دهد. همین برخورد اولیۀ دیباچۀ خوبی برای ورود به ذهن و اندیشۀ هنرمند است. سپیده سحر به طبیعتی می­‌اندیشد که در طول تاریخ مورد حریق و خصومت انسان قرار گرفته است و امروز تبدیل به باغی سوخته و ویران شده است. بر اثر سوختن باغ پهناور آثار سپیده سحر خاطراتی ضمنی نیز همراه با این واقعه از میان رفته و اثری از بقایای آن باقی نمانده است.

Sepideh sahar (6)

می­‌توان «باغ سوخته» را از لحاظ اجرا به سه بخش تقسیم کرد، آثار حجمی، آثار نقاشی و آثار کولاژ شده. نمایشگاه او با دری چوبی در ابعاد نسبتاً بزرگ آغاز می­‌شود و طرحی چاپ شده از گاوی در مقابل در چوبی قرار می­‌گیرد. در ادامۀ این آثار دو حجم بزرگ که نماد درخت است در گالری دیده می­‌شود. درختانی با تنه­‌هایی مکعبی و نور سبزی که از درون آن به بیرون متصاعد می­‌شود.

پرداخت به طبیعت و منابع طبیعی در مواجهه با آسیبی جدی در یک وایت باکس (گالری) کاری بسیار سخت و لغزش­‌پذیر است اما به نظر می­‌رسد سپیده سحر در گذر از این وضعیت مخاطره­ آمیز، موفق عمل کرده است. در گوشه‌­ای از نمایشگاه مخاطب می­‌تواند مشغول به ورق زدن دفترچه‌­ای شود که بر روی آن تصاویری از دست‌کشیده‌­های سحر دیده می‌­شود که در بخش­‌هایی از تصویر اثری از سوختگی نیز دیده می‌­شود.

در قسمت عمدۀ نمایشگاه آثار نقاشی و کولاژ شدۀ سحر دیده می­‌شود او تصاویری از حیوانات و نقاط مختلف طبیعت بکر را با ترکیب عکس و نقاشی ساخته است و از آینه­‌هایی مخدوش شده به عنوان شیشه­‌ای در مقابل این تصاویر استفاده کرده است. در قسمت دیگر طرح­‌هایی نسبتاً بزرگ از اندام موجودی ناشناخته که بیشتر به بدن متلاشی شدۀ حیوانات می­‌ماند، بر روی دیوار نصب کرده و به اطراف آن نئون­‌هایی رنگی متصل شده است. این لاشه­‌های منهدم شدۀ حیوانات به اندام تجزیۀ شدۀ انسان می­‌ماند که روزی طبیعت با او این کار را خواهد کرد.

نمایشگاه آثار سپیده سحر با عنوان «باغ سوخته» تا 14 آذر در گالری شیرین یک برپاست. گالری شیرین در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچۀ سیزدهم، شمارۀ 5 واقع شده است.

 

تولید اثر به روش کاهشی

اشکان صانعی در طول سه سال گذشته پروژه­‌ای را پیش می­‌برد که در این پروژه با عنوان «پروژۀ مکان ویژه و آثار روی کاغذ» با الهام از رابرت برسونِ فیلمساز به روش کاهشی به تولید اثر می­‌پردازد. او بر این باور است که انسان با فرایند کاستن است که می­‌تواند به ساخت اثر بپردازد.

صانعی در آثارش از کل به جزء می­‌رسد و از یک کل به هم پیوسته با به کارگیری روش کاهشی اثری را خلق می­‌کند. آثار او نمایندۀ فرم­‌هایی هستند که بر اثر حذف و از بین بردن، تولید شده­‌اند و به اثری مینیمالیستی با فرم­‌هایی محدود و مکرر مجموعه­‌ای از آثار را تولید می­‌کنند. به نظر می­‌رسد او در آثارش سطحی را به عنوان کل واحد در نظر گرفته است و برای رسیدن ابژۀ مورد وفاق به کاستن و کم کردن از آن کل پرداخته است.

صانعی در این مجموعه با توجه به فضای گالری به اجرای دو بخش چیدمانی پرداخته است؛ او در مساحت نسبتاً بزرگی از گالری و در محیطی چهارگوش به اجرای فرایند کاستن برای خلق اثر پرداخته است. دیوارهای گالری با رنگی تیره پوشانده شده­‌اند و بخش­‌هایی از آن برداشته شده است و نقشی از شعله­‌های پراکندۀ آتش را در ذهن تداعی می­‌کند. این طرح ذهنی آتش توسط فرم مدوری از انبوه آثار هیزم در کف گالری تقویت می­‌شود. صانعی اردکانی موادی با بافتی مشابه خاک را در پاکت‌هایی پلاستیکی انباشته است و بر روی بسته­‌ها تاریخ­‌هایی متفاوت روز، ماه و سال نوشته شده است. این بسته­‌ها حکایت از حضور همان اجسام و بافت­‌هایی متکثر و به هم پیوسته­‌ای را دارد که هنرمند در تاریخی مشخص برای خلق آثارش و نهایی کردن آن از روی سطح کاغذ برداشته و کاسته است.

Ashkan Saneei (8)

در بخشی دیگر اشکان صانعی­ سطح وسیع شیشه­‌های یکی از درهای میانی گالری را ابتدا به رنگی کلی آغشته و سپس به همان روش کاهش بخش­‌هایی از این رنگ را تراشیده و از آن کل به هم پیوسته کاسته است و اثری از کل به جزء را بر روی شیشه ایجاد کرده است.

نمایشگاه آثار اشکان صانعی با عنوان «باد هر جا بخواهد می‌­وزد» تا 14 آذر در گالری اُ ادامه دارد.  گالری اُ در خیابان کریم‌خان، خیابان سنایی، خیابان خدری (شاهین سابق) پلاک 18 قرار دارد.

سارا ساسانی
ارسال نظر